اعتبار صدور اين افعال بر او اطلاق مىشود ، توصيف نموده است هرچند مبدأ اين افعال هم صفات ذاتيه او مثل علم و قدرت است او پاداش دهنده هر صنعتگر و صاحب كار است و مصلح احوال هرقناعت پيشه است . كسى كه قناعت نمىكند و بيش از اندازه‌اى كه به او از طلب رزق و روزى با كسب و كار مىرسد مىخواهد و بيشتر از آن صرف مىنمايد ، كارش روبه فساد و اختلال مىرود . به عكس كسى كه به كار و زحمت و طلب حلال كه از عبادات مهمه است تن در مىدهد و رنج عمل را متحمل مىشود و به آنچه از اين طريق به او رسيد راضى و خوشنود مىشود و از اسراف و تبذير پرهيز مىنمايد و بيش از آنچه درآمد دارد خود را در خرجهاى اضافى و زايد بر حال خود نمىاندازد ، كارش را خدا روبه نظام و اصلاح مىبرد . او رحم كننده به هر متضرع و زارى كننده است آنكه به هر تضرع كننده از مؤمن و كافر ، موحد و مشرك ، مطيع و عاصى رحم مىكند و حتى به ضراعت و زارى جنبندگان ديگر جواب مىدهد ، فقط خداست . لذا حتى اگر ما بشنويم كه خدا به بت‌پرستان و كفار در يك واقعه و يك جريان رحم نموده يا با نماز استسقا و ضراعت و زارى غير مؤمنين از مخالفين ، باران رحمتش را فرستاده است تعجب نمىكنيم ؛ چون كارى است كه بر حسب رحمانيت از او صادر مىشود .